Karty do gry nie są już tak popularne jak kiedyś, ale z pewnością nadal umilają czas miłośnikom brydża, pokera czy też zwykłego makao. My spojrzymy na nie nieco szaradziarsko – zapraszamy na garść zapomnianych karcianych słówek i innych ciekawostek!
Czy wiecie, że…
stosowane do dziś nazwy karcianych kolorów najpewniej pochodzą z języka francuskiego, gdzie pik oznaczał pikę (pique), kier – koronę (couronne), trefl – koniczynę (trèfle), a karo – romb (carreau); nazwy te przyjęto we Francji w XVI w.
PAMFIL to dawna nazwa waleta trefl, a PANCEROLA – szóstki pik; ósemkę karo nazywano GÓŁKĄ, dziesiątkę – KRALKĄ, a kolor atutowy – KOZERĄ albo TROMFEM.
nazwy kolorów stosowane w Niemczech to (w tłumaczeniu) serca, dzwonki, liście i żołędzie, natomiast we Włoszech mamy miecze, buławy, puchary i pieniądze.
króle w kartach francuskich nazywani są: Dawid (pik), Aleksander (trefl), Cezar (karo) i Karol (kier), natomiast damy (królowe) to: Pallas Atena (pik), Judyta (trefl), Rachela (karo) i Junona (kier).
w dawnej Polsce na kolor dzwonkowy mówiło się także BUŃKOWY; asa nazywano TUZEM, waleta – NIŻNIKIEM, a kartę wyższą od waleta (damę) – WYŻNIKIEM.