Zapraszamy w szaradziarską podróż do przeszłości! Przenieśmy się na chwilę do 1968 roku, kiedy to ukazała się książeczka „Szaradzista radzi… Jak rozwiązywać i układać zadania umysłowe”. Ów 96-stronicowy poradnik, okraszony licznymi przykładami łamigłówek, z pewnością pomógł niejednemu miłośnikowi szaradziarstwa lepiej poznać najpopularniejsze w owym czasie rodzaje zadań, natomiast autorom (także tym potencjalnym) przybliżyć alchemię układania krzyżówek, rebusów, szarad.
Główne działy poradnika to kolejno: historia rozrywek umysłowych, omówienie najpopularniejszych rodzajów szarad i drobnych form literackich, rozważania o rebusach, jak ułożyć krzyżówkę, o rodzajach krzyżówek i zadaniach diagramowych. Drobne formy reprezentują kalambur, homonim, anagram, palindrom i zagadka (nie było jeszcze skrótek).
Głównych rodzajów krzyżówek wyróżniono 41 – tutaj z kolei nie ma jeszcze mowy o jolkach, są za to zadania, których dziś już ze świecą szukać, takie jak np. krzyżówka-labirynt, krzyżówka-mecz czy krzyżówka premiowana, wszystkie oczywiście popularne w ówczesnych czasopismach szaradziarskich. Naszą uwagę zwróciła „krzyżówka nowoczesna” – tak nazwano krzyżówkę klasyczną o niesymetrycznym układzie czarnych pól w diagramie. W rozdziale poświęconym innym zadaniom diagramowym metagramówka nosi wdzięczną nazwę „zmienianka”, a z dzisiejszych białych kruków można wyróżnić konikówkę, panagram oraz algram.
Autorami książeczki byli Marian Butrym, Sławomir Folfasiński, Juliusz Głowacki, Alfred Nowakowski i Witold Olszewski. Wyd. Biuro Wydawnictw Stowarzyszenia Dziennikarzy Polskich.
Na zakończenie – sympatyczna zagadka kończąca dział poświęcony drobnym formom. Miłego główkowania, pozdrawiamy!
Cóż za rzeka płynie tak:
w Polsce wprost, a w Niemczech wspak?